Bundan 4 gün önce hiçbir şey düşünmeden,aniden minibüse bindim.Akşam 8 gibiydi.Eylem kendi kendine gerçekleşti.Birden özne ortadan kalktı,imzayı sakatlanmış bir şans attı.Minibüse adımımı attım bir koku geldi.Bunca yıldır minibüs müşterisiyim böyle koku koklamadım.İlk defa minibüse özen gösterenlerle yolculuk yapacaktım.Çok hoşuma gitmişti.(Parayı uzatırken gözüme takılan danteli de varsayarsak.)Kafam hafif sola doğru gitti.En arka sağda biri oturuyordu.Bana öyle bir baktı ki,siz orada olsaydınız o bakışı kendinize zincirlemek isterdiniz.
Şoför koltuğunun arkasında boş yer vardı.Birden kendimi en arka sol köşede buldum.Aramızda sadece 2 koltuk vardı.Sol gözümle ona bakarken tırnaklarımla oynuyordum.Bunu hiç yapmazdım.Tırnağımla oynamayı sevmezdim.O bana bunu bile istemsiz yaptıracak güce sahip birisiydi.Kendimi sol köşede bulduğum gibi içimdeki korkuda nüksetti.Birinden etkilenmek istemiyordum.Ama bu da istem dışı meydana geldi.Sol gözüm diyordum.O iyi bakıyordu,ben gözlerimi kaçırıyordum.Keşke sol gözümle bakabildiğim de onun hakkında her şeyi öğrenebilseydim.Hoş,ben sadece bakmakla kalabildim.Bir an boşluğuma geldi.O biraz eğildi ve " Pardon" dedi."Bir şey sorabilir miyim?"Nasıl heyecanlandım!Şimdi nasıl cevap verecektim..Ne sorabilirdi?Ben ki feminist ruhu baskın biri,nasıl olurda etkilendiğini beyan edebilecek sözcükleri birbirine bağlayarak cevap verecektim.."Avm'ye daha var mı acaba,ben tam bilmiyorum da" dedi.Baktım öyle.' bi-biraz var.yani öyle.öyle olma-lı.olması lazım' dedim.(senelerdir o avm'ye giden ben ..)Belli ki buranın yabancısıydı.Ya da bana yabancı olmak istemiyordu.Ama ben uzun zamandir boyle bir seye yabanci kalmistim.Sol gozum dahil.Teşekkür etti.Ses tonu daha çok konuşmak istiyordu.Ben verdiğim cevabın heyecanıyla susmak zorunda kaldım.Avm'ye yaklaştık.Kaltı ayağa.Kalın kaşları,yeşil gözleri ve upuzun saçlarıyla.Minibüsün ortasına gitti.Müsait bir yerde indi.Arka camdan baktım ama çoktan gözden kaybolmuştu.İnemedim işte,neden bilmiyorum..Üzgündüm.Bende kendime müsait gelen bir yerde indim yine.Minibüsün plakasını aldım.Neden bilmiyorum.Ertesi gün evden cıkmadım.Bir sonraki gün bindim minibüse.Koltuğa oturdum etraf tanıdık geliyordu.Yeşil kadife koltuklar..Onun oturduğu yere oturduğumun farkına vardım.Minibüse binen,inen her kim varsa tek tek baktım.Ama olmadı.Yoktu.Eve dönerkende aynı koltuktaydım.Sahiplenmiştim.Kimse oturamazdı.Fakat bunların hepsi tesadüftü.Minibüsü aramak isterken o beni 2 kere daha bulmuştu.Ama "o" beni bulamadı.Ben de onu bulamadım.Sonuc yine aynı..
Kelimelerimi zamaninda infaz etmeyecektim.Buyuk hataydi.Sol gozumde anlatamadi.
5 Nisan Pazartesi...
